GUNUNG IJEN, GUNUNG GENI KANG TANSAH MENEHI PANGURIPAN

Jawa Wetan salah sawijining propinsi kang nduweni gunung geni kang misuwur , ing antarane Gunung Semeru yaiku gunung sing paling dhuwur sa tanah Jawa, gunung Kelud sing nembe bae arep njeblug - ning ora sida - lan gunung Ijen.

Gunung Ijen dhuwure 2300 meter saka lumahing segara. Ing pucaking gunung ana kawah sing tansah kumebul. Ing kawah kono uga ana tlaga sing jerone kira-kira 200 meter. Ing kawah iki dadi panguripane para tukang tambang welirang (Belerang (Ind),Sulfur). Welirang iki arupa barang pelican (tambang) kang rupane kuning.

Welirang minangka bahan bakune kanggo ana ing pabrik gula, kosmetik, rabuk gawean, obat-obatan upamane kango lara kulit lan bahan peledhak.
Saben dina atusan tukang tambang iki toh nyawa nyungkili welirang banjur dipikul ing pundhak digawa menyang papan sing kanggo ngumpulake welirang.

Anggone toh nyawa mau krana terus-terusan ngisep uwape welirang saka sajerone kawah. Oleh-olehane anggone nyungkili welirang mau diregani limang atus rupiyah saben sakilone. Kanggone tukang tambang sing wis pengalaman, dheweke bisa mikul nganti 95 kg saangkatan.

Anggone mikul welirang munggah gunung mudhun gunung mau kira-kira adohe rong puluh kilometer.Jalaran panggonane nambang karo papan kango ngumpulake adoh mula tukang tambang mau sadina mung bisa ngangkat sepisan Sadinane para tukang tambang iki bisa nggawa dhuwit mulih kanggo anak bojone udakara seket nganti suwidak ewu rupiyah.

Ing papan pangumpulan welirang iku ditimbang , kehe timbangan banjur diijolake dhuwit.
Umume tukang tambang iki ora nduweni pegaweyan kang gumathok. Dibandhingake karo buruh tani sing saben dinane mung oleh kaya limalas ewu rupiyah, pegaweyan dadi tukang tambang luwih ngasilake.

Mula arepa ngrekasa kaya ngapa ya tetep dilakoni.
Ing papan pangumpulan welirang-welirang mau bisa nglumpuk nganti sepuluh ton sadinane. Papan iki operasine wiwit taun 1969 nganti saprene.

LONGSOR ING TENJOLAYA

Kebon teh Dewata , desa Tenjolaya , Pasir Jambu Kabupaten Bandung, wis ana sadurunge Indonesia mardika. Mula bukane perkebunan iki didegake warga Negara Landa ing taun 1932 lan nalika taun 1956 dituku dening warga Negara Indonesia aran Badrudin. Kebon iki nembe ngalami longsor kang nggawa korban 44 , sewelas korban nganti saiki durung ditemokake. Para warga wis ngeklasake yen korban sing durung ditemokake , dikubur sacara masal ing panggonan kang kena longsor.

Kebon teh Dewata iki mapan ing pegunungan, papan sing ditanduri teh arupa gunung-gunung cilik sing perenge rada lumayan jejege. Dene sing saiki ngalami longsor yaiku papan sing ora ditanduri teh,malah tandurane wit-witan gedhe. Sing nyebabake longsor lumrahe struktur lemahe, kemiringan, banyu kang kamot dening lemah kang ndadekake lemahe dadi lembek. Saupama udan nggrejih, pirang-pirang dina ana ing papan sing perenge rada jejeg kena dipesthekake yen lemah bakal longsor.

Luwih-luwih yen mangsa ketiga sadurunge dawa banget banjur rendhenge rada ngeget . Lumrahe longsore cilik-cilik mung sa truck rong truck mung nutupi dalan, ora longsor gedhe kaya saiki iki. Sajege dadi perkebunan wiwit jaman Landa nganti saiki sing longsor nggawa kurban ya lagi pisan iki.


Muga-muga kanggone para warga kang tinggal donya , arwahe ditampa dening Gusti Allah murwat karo ngamale, dene sing kaparingan slamet diparingi kuwat imane, lan tansah eling , tansah tekun anggone ngibadah marang ngarsane Gusti Kang Maha Kuwasa.
Ing ngisor iki gambar-gambar ing kebon teh Dewata .


Tendha-tendha kang katon kanggo nampung para korban longsoran.





Gunung kang longsor katon mlewah, satemene dithukuli wit-witan kang gedhe.






Perumahan karyawan kebon teh kang rata kasapu longsor.








"Bego" lagi ndhungkari lemah sing disengguh dadi papane korban sing durung ketemu.








Para relawan lagi kirim bantuan pangan menyang afdeling Karangtengah.






Sholat gaib kanggo memuji marang ngarsaning Gusti supaya arwahe antuk papan kang murwat.




Calon dhokter saka tlatah Tenjolaya.Muga-muga kalakon apa sing digayuh.








Korban longsor ing Tenjolaya wis wiwit golek ngelmu kanggo napaki dina-dina kang bakal teka.