Minggu, 16 Agustus 2015

KEPALA SEKOLAH KOPLAK (6)



JUJUR KACANG IJO.
Tembung jujur akeh sing padha ngerti. Tembung jujur saben wong bisa ngucap, nanging ora saben wong bisa nglakoni. Negara nganti rusak bosah-baseh amarga akeh punggawane kang ora jujur. Saka tumindak kang ora jujur bisa mau bisa nuwuhake kadurjanan kang ora cilik akibate, kaya dene korupsi. Korupsi bisa nyengsarakake uripe wong sanegara, mula korupsi dianggep sawijining kejahatan extra ordinary, kejahatan sing luar biasa. Mula tembung jujur, arepa mung satembung nanging abot sanggane.
Sesrawungan ing antarane manungsa pribadi lawan pribadi , ing kantor utawa perusahaan uga kudu dilambari  kejujuran. Ora bakal ana wong rumangsa seneng yen anggone memitran, kekancan, sesrawungan yen  dikantheni utawa dilambari tumindak kang ora jujur.
Ora susah ing bebrayan gedhe, ing jagading bale somah wae uga kudu linambaran kejujuran. Sesrawungan antarane priya wanita, nalika isih pacaran nganti mbangun bale somah uga kudu dilambari kejujuran. Nganti tumekane anak-anak lan putu-putu uga tetep dilambari kejujuran. Yen ana salah sijine mblenjani janji, mesthi bakal ndadekake congkrah , bubrah, kang tundhone dadi padudon , bisa-bisa ndadekake pecahing bale wisma.
Luwih-luwih ing jagading pendidikan, perlu kejujuran ing antarane para murid karo murid, sesambungane antarane murid lan guru. Nanging uga sesamb ungan antarane para guru minangka andhahan lan kepala sekolah minangka pemimpin. Yen murid ora kena  mbujuk, ngapusi, utawa  mblenjani janji,mesthine  guru lan kepala sekolah uga ora kena tumindak mblenjani  utawa nyulayani janji. Kanggo nggladhi kejujuran malah-nalah  ana sekolahan kang nganakake “kantin kejujuran” kanggo nggulawenthah lan ngulinakake tumindak jujur. Murid-murid yen pinuju njajan , njupuk panganan lan mbayar ora diladeni kaya lumrahe wong dol tinuku. Kanthi “kesadaran” murid bisa njupuk panganan dhewe lan mbayar dhewe ing papan kang wus ditemtokake.
Saiki bali menyang “lakone” -yen cara kethoprak diarani rolle - yaiku panjenengane ingkang minulya bapak Drs Arjo Gembor, MM.  Crita kang arep takaturake iki  kalebu golongane ngenthit, ora jujur, apa korupsi ? Mangkene critane .
Sekolahan kang dipimpin bapak Drs Arjo Gembor, MM dipatah dadi Sub Rayon. Dadi penjenengane ngasta jabatan Ketua Sub Rayon. Sub Rayon mbawahi pirang-pirang sekolah penyelenggara ujian. Sub Rayon nduweni dana kang ditarik saka peserta ujian kanggo operasional Sub Rayon. Panitia Rayon dumadi saka kepala sekolah-kepala sekolah kang kabawah Sub Rayon mau lan salah sijine guru bawahane Drs Arjo Gembor, MM kang minangka sekretaris Sub Rayon.
Ujian lumaku kanthi  gangsar, lancar. Sawise ujian rampung lan ora ana masalah, banjur  dianakake pembubaran panitia Sub Rayon. Pembubaran panitia dianakake ana daleme Ketua Sub Rayon. Sawise dietung-etung  pranyata  isih ana dana turahan saka operasionale ujian. Satemene turahane ya ora pati akeh, mung kena kanggo seger-seger tuku dhawet yen pinuju ngelak.
Dhuwit diamplopi , banjur diwenehake marang para panitia Sub Rayon. Ana amplop siji sing durung didumke yaiku bageyane sekretaris. Bendahara banjur takon marang Ketua Sub Rayon.
“Sekretaris kok ora rawuh, pak ?”.
“Iya, iki mau jarene ana perlu,” wangsulane Ketua Sub Rayon.
“Njur iki piye, isih ana amplop siji sing durung bisa diwenehake ?.”
“Wis gampang. Takgawane wae. Wong iku anak buahku wae”.
Temenan amplop banjur diwenehake marang Ketua Sub Rayon. Let seminggu saka kedadean iku, Bendahara tilpun marang sekretaris sing isine takon  wis nampa amplop apa durung. Pak Arjun –sekretaris- mangsuli yen dheweke durung nampa amplop. Pak Arjun enggal-enggal takon marang Ketua Sub Rayon, wangsulane,” Iya pak. Pancen ana titipan saka Bendahara, saiki amplope isih ana ing laci”.
Dienteni seminggu, rongminggu, telung minggu, patang minggu, nganti entek minggune amplope ora sida diwenehake. Apa amplop mau ana lime ta, njur ceket ana laci ? Apa ngene iki sing diarani jujur kacang ijo ?
KOPLAAAAAK, TA ?

Kamis, 13 Agustus 2015

KEPALA SEKOLAH KOPLAK (5)



GURU BASA JAWA.
Tokoh kita, isih akeh critane kang kena kanggo patuladhan . Yen nganggo cara pedhalangan istilahe panjang punjung. Panjang ateges dawa pocapane, punjung luhur kawibawane . Sanajan dicritakake saben dina, crita iku ora bakal ana enteke. Semono uga bapak kepala sekolah kita yaiku ingkang minulya bapak Drs Arjo Gembor, MM. Semangate kang makantar-kantar kanggo ndandani  lan majokake sekolahan ora tandhinge. Mula yen nyritakake panjenengane ora bakal ana enteke.
Kanggo njurung supaya kemajuane sekolah enggal katon, panjenengane perlu ngrombak guru-guru. Yen cara saiki ngrombak kabinet. Guru-guru sing ora bisa diajak maju perlu disingkirake. Guru-guru sing ora bisa nututi playune program sing wis dirancang , disisihake. Guru-guru sing sing umure anguk-anguk kubur perlu diretool utawa diganti. Panjenengane perlu golek guru-guru sing isih enom, sing tenagane isih kuwat, lan guru sing playune banter, lan nduweni semangat pengabdian kang gedhe. Lan, sing penting, guru-guru mau kudu  manut, nurut tanpa reserve, guru kang mung sendika dhawuh, ora kakehan cangkem, ora kakehan petingsing.
Ana ing sekolahan kono, ana sawijining guru kang pengalamane mulang wis patang puluh loro taun. Daksebut wae jenenge pak Beja. Dheweke mulang basa Jawa. Yen mung prekara basa Jawa wae ora ana kang bakal nandhingi. Nanging jalaran umure wis anguk-anguk kubur mula perlu diganti.
Ing akhir taun wingi dheweke ditimbali ngadhep ingkang minulya bapak Drs Arjo Gembor, MM. Sawise padha lenggahan, bapak Drs Arjo Gembor, MM ngendikan :
“Umur bapak sekarang berapa ?” pitakone marang pak Beja.
“Enam dua, pak,”wangsulane pak Beja.
“Oleh karena ini peraturan, bapak terpaksa saya istirahatkan di rumah. Maaf bapak, bukan karena benci. Sekali lagi bukan karena saya benci,” Mandheg sedhela, “Tentang bahasa daerah saya tidak meragukan kemampuan pak Beja. Tetapi karena peraturan,  semata-mata  karena peraturan, hala ini terpaksa saya lakukan.  Dan perlu diketahui guru  penggantinya sudah ada, yaitu guru perempuan.”
Pak Beja meneng, banjur mangsuli,”Kalau boleh saya mohon untuk dipertimbangkan.”
“Gimana ya, ini karena peraturan. Dan sudah ada penggantinya. Perempuan.”
Kepala sekolah sajake wis ora bisa diusuli maneh, mula pak Beja kepeksa nrima apa sing dingendikakake kepala sekolah.
Tan kocapa, bareng taun ajaran wis lumaku, bocah-bocah wis padha mlebu kabeh. Para guru ndeleng jadwal mengajare dhewe-dhewe. Kaya ngapa kagete, pak Gathot (jeneng singlon) , guru OLAH RAGA diaturi ngasta Basa Jawa.
Piye jal, yen kaya ngene iki. Sing takgumuni ya panjenengane bapak kepala sekolah. Apa panjenengane lali, semaput, ora eling, apa nglindur. Cetha yen panjenengane ngendika, sudah ada penggantinya, perempuan. Lha kok saiki sing nyekel basa Jawa , lanang tur guru olah raga. Apa netrane kepala sekolah ki wis blawur apa piye, ora bisa mbedakake lanang karo wedok ? Apa lanang karo wedok iku dianggep padha,  apa pancen  netrane  ora pati cetha. Apa ya kaya ngene iki  mutune S2 Indonesia ? Pendidikan Indonesia bakal maju ? Pring pecah ….. PREEEEK !!!!
Mbah-mbah biyen wis ngendika “AJINING DHIRI GUMANTUNG ING LATHI”. Lha saiki kok ana guru, kepala sekolah, S2, lathine ora kena dipercaya, apa ora eman-eman S2 ne, apa pancen mutune S2 Indonesia iku kaya mengkono . Piye ,ca ?
KOPPLAAAAAK TA ?

Rabu, 12 Agustus 2015

KEPALA SEKOLAH KOPLAK (4)



KERJA IKHLAS, KERJA CERDAS, KERJA KERAS LAN KERJA TUNTAS.
Kepala sekolah kita, ya Drs Arjo Gembor, MM pancen sawijining kepala solah sing hebat. Kreatif, penuh daya imaginative, lan nduweni visi misi kang adoh lan jembar tebane. Mula ora rugi yen pamarentah ngangkat dheweke dadi kepala sekolah. Saben-saben briefing tansah ajak-ajak marang para guru supaya tansah nengenake anggone nggulawenthah utawa ndhidhik bocah-bocah. Jalaran mung saka pendidikan Indonesia iki mentas saka jurang kasangsaran. Ajuning bangsa gumantung ana tangane bapak lan ibu guru. 
Kanggo nggayuh program-program kang dirancang, panjenengane nduweni semboyan utawa sesanti anyar  yaiku “ kerja ikhlas, kerja cerdas, kerja keras lan kerja tuntas”. Semboyan iku saben-saben mungkasi briefing  mesthi diucapake, “Kita harus kerja ikhlas, kerja cerdas, kerja keras dan kerja tuntas,”  kanggo ngelingake marang para guru.
Ing akhiring taun ajaran, kepala sekolah kita, nganakake acara out bond  menyang Trawas, kerjasama karo salah sijine training centre kondhang kang ana kono. Ing acara out bond kabeh insan  sekolah diajak. Wiwit saka kepala sekolah, wakil, kaur, guru-guru , karyawan TU, satpam lan pesuruh ora ana kang kari.
Neng dalan lakune ora dicritakake. Sawise teka panggonan kang dituju, para guru lan karyawan oleh panggonan  dhewe-dhewe . Ing antarane iku  ana wektu kanggo istirahat, sembahyang  lan adus.
Wektu candhake para guru lan karyawan dening trainere diajak dolanan simulasi kang tujuane kanggo  supaya bisa nggayuh tujuan bebarengan, tujuan sekolah kanthi wutuh , utawa tujuan umum perusahaan. Simulasi iku jalaransipate dolanan mula kanca-kanca padha nglakoni kanthi ati kang gembira. Ing akhir acara utawa session, petugas TC banjur njlentrehake maksude dolanan mau. Mangkono ing dina candhake uga ana acara simulasi kaya mangkono mau. Entheng, gembira, nanging bisa njupuk manfaat kang ora sethithik. Lan isih akeh maneh acara kang kaya mangkono kang tujuane kanggo mupuk persatuan, kebersamaan lan liya-liyane.
Ing akhir acara dianakake acara renungan suci. Dening petugas TC para guru diajak ndeleng kahanan kang wis kapungkur, ndeleng sapa-sapa paraga kang nyebabake dheweke sukses, lan ndeleng kahanan kang bakal diadhepi. Lampu baka siji dipateni, nganti ora ana lampu sing urip. Kahanan ing kono peteng ndhedhet. Trainer terus menehi prentah lan pengarahan apa –apa kang kudu dilakoni. Kaya dihipnotis kahanan dadi tintrim, sepi, sepi, sepi nyenyet . Ora ana sabawaning walang ngalisik. Ora suwe banjur keprungu swara tangis ngguguk,embah sapa lan  embuh apa sing ditangisi ora ngerti . Bokmanawa wae dheweke ngrumangsani dosa , rumangsa ora bener anggone nyambut gawe ing sekolahan. Sabanjure mbaka siji peserta training dikongkon ngudal lan ngetokake  uneg-uneg apa kang  ana ing jero atine lan apa kang dadi kekarepane.  Kaya-kaya pengakuan dosa lah.
Esuke mulih. Sawise padha mlebu sekolah, wayahe nyambut gawe, bocah-bocah uga padha mlebu. Kepala sekolah ya ingkang minulya bapak Drs Arjo Gembor, MM maringi kuesioner ngenani out bond kang mentas  dilakoni. Ing antarane iku ana pitakonan apa sing dimaksud kerja ikhlas, kerja cerdas, kerja keras lan kerja tuntas.
Kerja ikhlas iku nindakake pakaryan kanthi lila legawa, ora ana sabarang kang ngganjel jroni ati. Ibarate wong ngising, sanajanta kelangan nanging atine malah lega. Nanging apa iya kanggone para guru sing nyambut gawe puluhan taun, sarjana pisan, nduweni tanggung jawab ngopeni anak sekolah njur bayarane  ora ana satengahe UMR ? Apa ya bisa ikhlas ?  Apa maneh sering diancam, “kalau nggak mau kerja di sini silakan keluar”.
Kanggone kepala sekolah pancen bener-bener ikhlas. Khaqul yakin lan ainul yakin ikhlas. Satus persen ikhlas. Lha mbok 200 persen nganti 1000 persen wis mesthi ikhlas. Apa sebabe ? Kepala sekolah iku ibarate asu gedhe. Yen kerah wis mesthi menange, yen ana dum-duman wis mesthi akeh dhewe. Ana dum-duman dhuwit pendaftaran, akeh dhewe. Dhuwit ulangan , akeh dhewe. Dhuwit ujian, akeh dhewe. Dhuwit koperasi, akeh dhewe. Andum dhuwit bathine buku, akeh dhewe. Penulisan ijazah, ya akeh dhewe. Panitia iki iku sing ana dhuwite ya akeh dhewe. Apa yen koyo mangkono njur ora ikhlas ? Yen nganti kepala sekolah nyambut gawe njur ora ikhlas iku, pring pecah …….PREEEEEKKK !!!
Semene dhisik lur, sing kerja keras lan sateruse disambung liya dina.
KOPLAK TA ?

Pengikut

Matur Nuwun ...