MUSTAKA RANCANG (3)

PANGKUR

11.

Kersane Retna Supiyah,
apan edan pepenginane ing ati,
alungguh ngarepe mungsuh,
busana sutra jenar,
miyos ing netera dedalanipun,
milane jalma manusa,
yen mangsa kala ningali.

12.

Dhateng paesan duweknya,
manahira apan nuliya kepengin,
pan iku panggawenipun,
kang nama Dewi Supiyah,
permilane anak putu buyutingsun,
miwah canggah warengingsun,
den sami prayitna batin.

13.

Sigegen Prabu Wanodya,
wau ganti kang pinurwa ing kawi,
Praja Amarah winuwus,
tuhu bala sentana,
langkung gagah perkosa wau sang Prabu,
digadaya aparang muka,
kinajrihan ing prajurit.

14.

Sentananira sang Nata,
pan sedaya sami perajurit,
kang dados pepatihipun,
wasta Dipati Langnas,
Raden Calak Mas Landak Rangga Lengus,
Mas Bei Lancangwecana,
Mas Lengar lan Raden Bengis.

15.

Busananira sang Nata,
pan angagem busana sengkelat abrit,
sentana malih winuwus,
Mas Panji Angkuh punika,
Raden Slonong lawan Mas Ladak iku,
Mas Panji Prawirengsiya,
Mas Wadulan Raden Jahil.

(Mustaka Rancang).

MUSTAKA RANCANG (2)

PANGKUR.

6.

Lawan Rahaden Jatmika,
lawan malih kang pinurwa ing kawi,
kang dados plawanganipun,
Mas Bei Sejawencana,
apan gangsal sedaya sentananipun,
pan nenem Ngabei Trima,
tuhu satriya linuwih,

7.

Wernanen negaranira,
Prabu Estri kalangkung denira sigid,
awasta keraton Jantung,
kelangkung denira peka,
lamun miyos wau kusumaning Ayu,
gerana dedalanira,
yen miyos sang Prabu Estri.

8.

Badan sekawan jro punika,
amung grana ingkang remen pribadi,
kang kathah-kathah puniku,
pan sami kena ing cidra,
mata kuping sedaya sami ngawur,
pan sami kena ing cidra,
mung grana kang temen yekti.

9.

Milane kinarya dalan,
dhateng Dewi Mutmainah ingkang adi,
saben gerana puniku,
yen wengi-wengi sanyata,
permilane anak putu buyutingsun,
iku padha awasena,
pan dadi laku linuwih.

10.

Yen gurih-gurih sanyata,
wonten malih ingkang pinuswa ing kawi,
sang Retna Supiyah iku,
asekti mancawarna,
ajur-ajer wau ta sang Ayu,
jarak dhateng kabecikan,
ngajak lampah kang tan nora yekti.

(Mustaka Rancang).