Jumat, 27 November 2009

UNAS



Pemrentah kalah ing sidang Mahkamah Agung masalah UNAS . Miturut amar putusan MA “Butir 2 yang pertama menyatakan bahwa para tergugat I sampai IV telah lalai di dalam memberikan pemenuhan dan perlindungan hak asasi manusia terhadap warga negaranya yang menjadi korban ujian nasional , khususnya ada hak atas pendidikan dan hak-hak anak.
Amar 3 memerintahkan kepada para tergugat untuk meningkatkan kualitas guru, kelengkapan sarana dan prasarana sekolah, akses informasi yang lengkap di seluruh daerah di Indonesia sebelum mengeluarkan kebijakan pelaksanaan Ujian Nasional lebih lanjut”.
Ing wektu iki UNAS pancen sawijining momok kanggo para murid ing kelas akhir ing saben satuan pendidikan. Akeh sing kuwatir ora lulus , mula akeh sing stress . Yen ndeleng pengalaman taun-taun kapungkur ana sekolah sing sasekolahan ora ana sing lulus babar pisan .Ana sekolah negeri sing lulus mung nembelas. Ana uga sekolahan sing lulus mung siji ndhil. Apa komentar saka wali murid ngenani bab iku ? Apa guru-gurune iku ora bisa ngatur ta ?
Pancene, akeh para wali murid akeh sing ora setuju karo anane UNAS iki. Dalah para ahli pisan uga akeh sing ora setuju anane UNAS kanthi alesan : Proses pendidikan sing lawase telung taun ora mung ditemtokake sajroning 2 jam ing dalem telung dina. Prinsip-prinsip pendidikan ora mung nguber mutu pendidikan (quality) nanging kudu nduweni prinsip keadilan (equity).Sing diukur yaiku prestasi para murid sasuwene proses pembelajaran sing diangsu nalika sekolah. Kelulusan kudu diukur saka ujian tulis (ujian sekolah lan uga UNAS), absensi murid, watak, budi pekerti lsp. Kanyatan (realita) sing ana yaiku yen UNAS ora lulus, tetep ora lulus sanajanta biji ujian sekolah apik. Dak kira ora ana guru sa Indonesia iki sing kepingin muride ora lulus. Akibat saka kahanan iki miturut Prof. Conny Semiawan “sekolah, guru, maupun murid berusaha untuk menghalalkan segala cara untuk menjadi 100% lulus. Dan itu akan berpengaruh dalam pembentukan karakter manusia Indonesia.
UNAS arupa factor kalulusan sing utama dibantah dening bapak Djemari Mardapi saka BSNP (Badan Standardisasi Nasional Pendidikan), Murid bisa lulus yen murid wis lulus ujian sekolah. Sanajanta UNAS lulus , yen ujian sekolah ora lulus , murid tetep ora lulus. Sapa sing bisa ngontrol proses pendidikan ing sekolahan, carane mulang guru, anggone mulang kecepeten apa ora lsp.? Mula supaya mutu sekolahan iku sajajar utawa padha kudu ana evaluasi saka njaban sekolahan. Mung mbokmenawa bapak Djemari Mardapi lali yen ujian nasional -- miturut Prof Arif Rahman -- arupa veto anane murid bisa lulus lan ora lulus.
Satemene , antarane sing setuju lan ora setuju UNAS nduweni panemu sing padha ing bab :
1. Mutu pendidikan kudu diundhakake.Pancene wis suwe ana akreditasi sekolah. Sekolah kalebu terakreditasi A, B, apa C. Sekolah sing kalebu A bisa ngleksanakake ujian dhewe, sing liyane nggabung marang sekolah sing nduweni akreditasi A. Evaluasi dianakake limang taun sepisan . Perlu dicathet evaluasi mau kudu dianakake kanthi jujur. Ora ana kong-kalikong antarane sing kawogan ngevaluasi karo sing dievaluasi.
2. Sarana lan prasarana sekolah kudu dipepaki, ora mung sing ana kutha bae nanging uga ing dhaerah-dhaerah. Pemrentah wis menehi dana BOS marang sekolahan-sekolahan kanggo mepaki sarana lan prasarana sekolah. Pitakonane : apa sekolahan sa Indonesia wis pepak kabeh?
3. Mutu guru uga kudu dibecikake, kalebu “kesejahteraan guru “ Usaha anane sertifikasi mujudake upaya pemrentah kanggo mbeciki mutu guru.Mung sing durung disertifikasi isih akeh.
Sing ora disetujoni yaiku UNAS kanggo nemtokake lulus lan orane murid. Ing wektu iki murid ora lulus yen bijine kurang 4,25 lan rata-rata kurang saka 5,50.
Saelingku, sadurunge taun pitung puluhan nalika aku dadi murid Sekolah Rakyat murid sing lulus ujian lan ora lulus kabeh oleh ijazah. Mung ing wektu iku ujian jenenge “UJIAN MASUK KE SLTP NEGERI”.Aku setuju keputusane Mahkamah Agung. Yen ana sing “nggalang dukungan” ing facebook aku melu dhaftar sing nomer siji.
Piye ca, komentar sampeyan ? Tak tunggu.

Rabu, 25 November 2009

PGRI


Guru yen di kerata basa utawa jarwa dhosok dadi “di gugu lan di tiru”, uga “yen Minggu turu”, ana maneh “wagu tur kuru”, sing rada repot yen “guru …. mutan”. Nalika aku sekolah guru biyen aku nate oleh wulangan saka guruku : yen kowe kepingin sugih aja dadi guru. Pegawean (profesi) guru mono dudu profesi kanggo golek pesugihan -- ee…. kleru -- supaya bisa dadi sugih.Profesi guru iku pengabdian.
Guru pancene kudu bisa digugu lan ditiru sabarang tindake, kudu dadi panutan. Mula profesi guru sawijining profesi kang mulya, luhur, jalaran guru ana ing panggonan kang ngarep dhewe kanggo kamajuwaning bangsa lan Negara. Maju lan munduring bangsa ditemtokake dening mutu pendidikan sing diemban dening para guru. Mula nalika isih cilik biyen aku kepingin kaya pak guru.
Kira-kira tahun suwidakan nganti pitung puluhan ing desaku yen wektu riyaya Lebaran isih akeh wong-tuwa-tuwa sing sowan menyang daleme pak guru perlu ngaturake keluputan sanajanta guru mau isih enom. Mesthine sing enom mara menyang sing luwih tuwa perlu ngaturake kaluputan. Semono kajen keringane pak lan bu guru ing padesan, sanajanta bayaran sesasi wis entek dipangan ing sajrone seminggu. Lha kahanan sing kaya mangkene iki sing njalari pak guru gurumutan golek …. utangan. Durung yen mbeneri sasi Besar wayahe wong duwe gawe. Yen diulemi (diundang) wong duwe gawe, bingung. Arep ora teka isin, yen teka ora duwe dhuwit. Nanging kahanan saiki wis beda banget. Negara baka sethithik ngundhakake bayare guru. Angger ora kakehan polah, pak lan bu guru wis bisa urip salumrahe manungsa.


Ing kalodhangan iki , ndherek mangayubagya marang guru-guru ing Surabaya sing wis oleh pangalembana (penghargaan) saka Presiden RI Susilo Bambang Yudoyono. Muga-muga anggone nyambut gawe bisa jujur, tulus tumekane ati, lan bisa manfaat kanggo kamajuwane nusa, bangsa, lan Negara.
Ora adoh karo pengarep-arepe yu Thukul (ibune panjenengane pak Bibit Samad Riyanto, pimpinan KPK): “Le, suk emben kowe dadia guru, guru kuwi kepenak”. Lha kasembadan temenan gegayuhane yu Thukul, pak Bibit dadi jendral Pulisi sing nyambi mulang ana ing salah sawijining Universitas ing Jakarta.
Seje karo sing ana kutha Malang . Luwih saka limang ewu guru status honorer sing wis nyambut gawe pitung taun luwih demo ing sajrone upacara pengetan dina PGRI nuntut supaya Pemerintah Daerah nggatekake nasibe guru sing bayare mung seket ewu rupiyah nganti rong atus ewu rupiyah , ora seket yuta nganti rong atus yuta (saiki akeh wong ngarani yuta iku dadi sewu) .

Seje kutha Malang seje karo kutha Banyuwangi. Miturut warta saka salah sawijing TV swasta, sawijining Pengawas Sekolah pak guru Husain Matain sing uga Ketua PGRI –ing antarane guru sanga - nalika mimpin demo, kena sangsi administrative saka Negara dipindah dadi pegawe non job ing kantor Perpustakaan Daerah Kabupaten Banyuwangi. Kamangka pak Husain Matain nuntut supaya dana BOS enggal-enggal “dicairake” lan mbela nasibe guru bantu lan calon guru sing kadaftar ing CPNS.Mesthine sing oleh sangsi pejabat sing ngendhe-endhe "caire" dana BOS.Pancen kaya mangkono resikone dadi pemimpin, kudu wani mbela andhahane. Ora perlu kemba, kudu tansah berjuang supaya para "pahlawan tanpa tanda" jasa bisa urip mulya.
Mbok manawa kabar saka Jakarta ing ngisor iki minangka kado kanggo para guru ing dina pengetan dina laire PGRI, “Ujian Nasional Akan Ditiadakan”. Adedasar putusan Mahkamah Agung nglarang pamarentah nganakake Ujian Nasional, sanajanta pamarentah ngajokake PK (Peninjauan Kembalai). Kalulusan para murid ditemtokake sekolahan dhewe-dhewe. Kabar iki bisa nyuda ngempete para guru sing tansah kuwatir muride ora lulus. Muga-muga kabar iki ngilangi ora jujure guru, nyontoni , marahi, menehi jawaban UNAS supaya muride bisa lulus.Yen gurune jujur, ing tembe muride - Insya Allah - dadi pejabat ya pejabat sing jujur, ora gelem nglakoni korupsi. Nanging kanggone para guru uga ora kena lirwa, banjur kendho anggone nyambut gawe, kudu tansah mempeng lan temen. Temen tinemu .
Kanggo PGRI, jaya-jaya wijayanti, tetep jaya ing sabarang karya.

Pengikut

Matur Nuwun ...